RATUJESZ ŻYCIE TWOJEGO CZWORONOŻNEGO PRZYJACIELA SZCZEPIĄC GO PRZECIW CHOROBOM ZAKAŹNYM
Jeśli chcesz by Twój czworonożny przyjaciel był zdrowy i dożył sędziwego wieku, pamiętaj o jego corocznych szczepieniach!
WŚCIEKLIZNA
Choroba wywołana jest przez wirus wścieklizny. Głównymi jej roznosicielami są zwierzęta leśne(lisy, wiewiórki, kuny). Wśród zwierząt domowych najczęściej narażone na kontakt z chorymi zwierzętami są koty. U psów, dzięki obowiązkowym szczepieniom, wścieklizna występuje rzadko.
Zakażenie następuje w wyniku pogryzienia lub zainfekowania istniejącej już rany (np. zadrapania
Objawy- w przebiegu wścieklizny mogą występować:
– apatia, bądź nadmierne pobudzenie
– atakowanie nieistniejących obiektów
– światłowstręt
– niemożność pobierania pokarmu i wody
– ślinotok
– chwiejny chód
A w końcowym stadium:
– porażenie całego ciała
– śpiączka
– śmierć.
Postępowanie:
Chorych zwierząt i ludzi nie leczy się!!!
Pomoc lekarska musi nastąpić przed okresem inkubacji choroby. W przypadku pokąsania przez zwierzę, ranę należy zdezynfekować. Należy ustalić właściciela zwierzęcia, by stwierdzić, czy zwierzę było zaszczepione. Gdy nie ma takiej możliwości należy starać się dostarczyć zwierzę do uprawnionej lecznicy weterynaryjnej, w celu poddania go obserwacji. Pokąsany powinien zgłosić się do lekarza.
Zapobieganie
–obowiązkowe szczepienie zwierząt przeciw wściekliźnie
– przestrzeganie terminu szczepień
– zaświadczenie należy przechowywać do okazania w razie potrzeby odpowiednim organom.
PARWOWIROZA
Krwotoczne wirusowe zapalenie jelit u psów.
Zakażenie następuje najczęściej przez kontakt bezpośredni psa z zakażonym osobnikiem lub nosicielem (nosicielstwo może trwać nawet ponad rok). Wirus jest wydalany ze śliną, wymiocinami, kałem i moczem. U szczeniąt często występuje postać nadostra, kończąca się śmiercią po jednej dobie od wystąpienia pierwszych objawów.
Objawy:
– uporczywe wymioty zabarwione na żółto
– biegunka (odchody są wodniste, szaro białawe, cuchnące, a po kilku dniach można w nich znaleźć krew)
– brak apetytu
– odwodnienie
– wychudzenie
– osowiałość
W ciężkich przypadkach śmierć występuje już po dwóch- trzech dniach. Starsze psy mogą lżej przechodzić to schorzenie i może ono trwać u nich do kilku tygodni. U niektórych psów po przechorowaniu parwowirozy może zdarzyć się nagła śmierć sercowa, wskutek zapalenia mięsnia sercowego.
Postępowanie
W przypadku stwierdzenia niepokojących, podanych powyżej, objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii w celu ustalenia metod leczenia. Polegają one głównie na nawodnieniu zwierzęcia przez podanie wlewów dożylnych i iniekcji antybiotyku. Rokowania w tej chorobie są jednak ostrożne i około 80% przypadków kończy się śmiercią zwierzęcia.
Zapobieganie
– przestrzeganie terminów szczepień
– niedopuszczanie do kontaktu zdrowych osobników z chorymi
NOSÓWKA
Na zakażenie wirusem nosówki wrażliwe są wszystkie gatunki z rodziny psowatych (m.in. pies, wilk, lis, kojot, szakal) i łasicowatych( m.in. łasica, norka, kuna).
Zakażenie następuje w wyniku kontaktu z chorym osobnikiem lub nosicielem. Źródłem zakażenie są wydzieliny i wydaliny chorego osobnika. Zakażenie następuje drogą kropelkową lub pokarmową. Możliwe jest także zakażenie drogą pośrednią( przeniesienie zarazka na butach, odzieży, rękach, miskach itp.).
Objawy:
Po 3-7 dniach inkubacji pojawiają się objawy zapalenia spojówek oraz układu oddechowego lub pokarmowego.
– Najczęstsza jest postać oddechowa z ropnym wysiękiem z nosa, zaklejającym częściowo otwory nosowe. Nierzadko dochodzi do zapalenia oskrzeli, a nawet płuc.
– Postać jelitowa przejawia się wymiotami i biegunką,
– oczna owrzodzeniami rogówki,
– skórna zaczerwienieniem i krostami na skórze ud, brzucha i na małżowinach usznych,
– postać nerwowa nosówki, zaczyna się najczęściej po wyzdrowieniu psa z nosówki nieżytowej. Pies w tym okresie czuje się dobrze i nie wykazuje objawów chorobowych. Okres ten trwa najczęściej 6 tygodni. Często wówczas występują niezborności, niedowłady i porażenia. Następstwem postaci nerwowej nosówki mogą być tiki i drżenia mięśni, a nawet padaczka.
Postępowanie
W przypadku stwierdzenia wyżej wymienionych objawów chorobowych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem weterynarii, aby podjąć leczenie. Wlewy dożylne i iniekcje mogą uratować życie naszego psa, lecz należy liczyć się z tym, że nosówka może pozostawić w organizmie naszego psa nieuleczalne następstwa,
Zapobieganie
– przestrzeganie kalendarza szczepień
– niedopuszczanie do kontaktu z osobnikami chorymi i miejscami ich przebywania
GRYPA KOCIA (KOCI KATAR)
Wywołany jest przez wirusy i bakterie.
Zakażenie
Zdrowy kot zaraża się kocią grypą poprzez kontakt z chorym osobnikiem, a zwłaszcza z jego wydzielinami, takimi jak wypływ z nosa, oczu, śliną, a także wydalinami, jak mocz i kał. W substancjach tych znajdują się duże ilości wirusów.
Źródłem zarażenie może być także zdrowy kot, który przechorował koci katar i stał się nosicielem wirusa.
Zarażone przez chore koty przedmioty (kuwety, miski, zabawki, legowiska) są często przyczyną przenoszenia się zarazka na zdrowe osobniki.
Objawy
Typowe dla tego schorzenia są wypływy z oczu i nosa oraz kichanie. Oczy stają się mętne, pojawia się zapalny obrzęk spojówek, gorączka, apatia, utrata apetytu. Taka postać choroby typowa jest dla młodych kociąt w wieku 6-12 tygodni oraz dla kotów dorosłych, które nie przechorowały kociej grypy jako młode osobniki i nie były poddane szczepieniom ochronnym.
Postępowanie
W przypadku stwierdzenia wyżej wymienionych objawów należy skontaktować się z lekarzem weterynarii, który zleci odpowiednie leczenie.
PAMIĘTAJ!
Większość kotów, które przechorowały kocią grypę staje się dożywotnimi nosicielami i stanowią one ciągłe zagrożenie dla zdrowych, nie zaszczepionych osobników tego gatunku.
Zapobieganie
Przestrzeganie kalendarza szczepień nie zapewnia 100% pewności, że nasz kot nie zachoruje. Jednak w przypadku , gdyby kot był poddany szczepieniu, choroba może mieć łagodniejszy przebieg. Należy chronić zdrowe osobniki przed kontaktem z chorymi.
KIEDY SZCZEPIĆ PSA I KOTA
Aby ochrona twego psa lub kota przed śmiertelnymi chorobami była skuteczna pamiętaj, że naturalna odporność szczeniaka i kociaka, otrzymana z mlekiem matki wygasa już w 6-8 tygodniu ich życia.
Jeżeli twoje zwierzę ukończyło 6 tydzień życia- skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem weterynarii, który ustali kalendarz szczepień dla Twojego czworonożnego przyjaciela. Założy mu książeczkę zdrowia, dzięki której będziesz wiedział kiedy szczepić i odrobaczać zwierzę.
